Sambals

Sambal, dat eet ik vrijwel overal bij. Uiteraard bij mijn Indische en Indonesische gerechten maar ook op een broodje oude kaas. Maar goed, ik houd dan ook van pit.

En een beetje of heel veel, pit voeg je nou eenmaal het makkelijkst toe met wat sambal. Sambal gebruik ik tijdens het koken en marineren en daarna gaat het potje op tafel. Zo kan iedereen zelf de mate van pit bepalen. Niet iedereen in mijn gezin houdt namelijk van pittig dus maak ik de gerechten niet té scherp.

Oorspronkelijk komt sambal uit Indonesië. De pepers werden door de Portugezen geïntroduceerd in hun koloniën in Indonesië. Het ontstond door chilipepers tot een pasta te vermalen in een vijzel (een "tjobek") met een stamper (een "ulek"). In Indonesië noemt men deze grote pepers 'lombok' en de kleine pepertjes 'rawit". Een lepeltje sambal is niet alleen goed voor de smaak, maar ook voor je gezondheid. Ik maak vaak mijn eigen sambals zoals sambal badjak maar koop ze ook graag bij Specerijenberg.

Sambal is er in verschillende smaken, kleuren en texturen, afhankelijk van de specifieke keuken en een bepaald gerecht.

Gebakken sambal is over het algemeen milder, voller en langer houdbaar, terwijl rauwe sambal fris, scherp en fruitig is. De meest bekende noem ik hieronder:

Sambal Manis is vrij zoet

Sambal Oelek is vrij pittig

Sambal Badjak is kruidig en mild

Sambal Brandal is behoorlijk pittig

Sambal Rawit is extra pittig

Sambal Setan is zeer pittig

Sambal mme Jeanette is heel erg pittig

Sambalrecepten worden vaak van generatie op generatie doorgegeven. Er zijn dus uiteraard nog veel meer soorten.